|
5-1-1-
دوره اول رشد و توسعه
اين
دوره پيدايش سكونت گاههاي اوليه خوار مي
باشد كه به علت وجود منابع طبيعي مناسب
حيات را ممكن مي ساخت از جمله منابع مهم
رودخانه دائمي حبله رود كه وارد دشت خوار
مي گشت و وجود خاك حاضلخيز جهت كشت و زرع و
همين طور مراتع جهت تعليف دام مي توان
اشاره نمود . از عوامل اصلي تشكيل يك سكونت
گاه در زمانهاي اوليه وجود منابع فوق مي
بود بعلت كمبود اطلاعات اين دوره به لحاظ
بعد طولاني زماني نحوه و چگونگي پيدايش
اولين آباديها در منطقه خوار مشخص نيست و
طرح كلي پيدايش شهر را بر مبناي پيدايش ضهر
در مناطق خشك و بويژه مناطق حاشيه كوير كه
توسط برخي از محققين آنرا بيان نموده اند
مي پردازيم .
براساس
نظريه پيدايش شهر در مناطق خشك ايران پيش
از هر عاملي از امكانات سرزميني (( طبيعي ))
متاثر بوده است بدين صورت كه در فلات كم آب
ايران بويژه در حاشيه كوير نخستين
كانونهاي زندگي متكي بر يك نقطه طبيعي
مثلاً برگرد منابع در وهله اول براي تامين
آب مصرفي بوده و از مازاد آن در كشاورزي
استفاده مي شد بنابراين آباديهاي كه در
كنار رودخانه ها برپا شده اند و يا از
منابع طبيعي مناسب برخوردار بودند كم كم
گسترش يافته و با شهر كوچك با اقتصاد
برخوردار از فعاليت هاي نوع اول امرار
معاش مي نمودند اين شهرها فقط كاركرد
كشاورزي داشتند و به شهرهاي كشاورزي موسوم
است .
مارتين
چارلزورت در اين باره مي گويد : 2 عامل مهمي
كه باعث پيدايش سكونتگاههاي انساني در طول
و دالان بين سردره خوار و شاهرود گرديده
همواره كشاورزي و تجارب بوده است . كشاورزي
موجبات پيدايش آنها و تجارت تعيين كننده
وضع و گسترش آنها بوده است .
براساس
امكانات طبيعي ، دشت گرمسار سبب شده كه
منطقه خواستگاه ايالات و اقوام گذشته واقع
شده و اين گروههاي جمعيتي با بهره گيري از
اراضي كشاورزي و مراتع اطراف و آب رودخانه
و قناتها مكانهاي سكونت دائم خود را
انتخاب نمايند .
و
بدين ترتيب سكونت گاههاي اوليه و هسته هاي
نخستين زندگي روستايي در دشت خوار پديد
آمد .
|
