|
پوشش
گياهي :
خار شتر كه به صورت بوته هاي خار دار
است و اغلب در نواحي خشك و شور اين منطقه مي
رويد بطوري كه ريشه آن بسيار عميق است و در
مقابل كم آبي و بادهاي سخت و شنهاي روان
مقاومت عجيبي دارد و اين گياه بيشتر مود
استفاده شتر و بز مي باشد .
درختچه “گز“از جمله پوشش گياهي اين
منطقه را تشكيل مي دهد كه درختچه ايست خاص
مناطق كويري با زمينهاي شور و در مقابل
عوامل مخرب طبيعي مقاومت زيادي دارد.
برگهاي جوان آن در فصل بهار مورد استفاده
دامها بخصوص بز قرار مي گيرد و چوب آن
بمصرف سوخت مي رسد .
از درختچه ديگر “ قيچ” را مي توان نام
برد كه در نواحي مراتع كويري منطقه ديده مي
شود برگهاي آن كوچك و گوشتي و ميوه آن خشك و
بالدار است . چوب اين درختچه مرغوب نبوده و
فقط مصرف سوختي دارد . اين درختچه در تثبيت
شنهاي روان و حفظ خاك نقش مهمي را بعهده
دارد و بايد از قطع و ريشه كن كردن آنها
جلوگيري نمود .
درختچه ديگر” اشنان” است. درختچه اي
به ارتفاع كمتر از دو متر در كويرها و
اراضي شوره زار مي رويد ، ساقه آن سفيد و
برگهاي آن استوانه اي باريك و گوشتي است .
ميوههاي آن خشك و پولكي شكل مي باشد . از
ساقه هاي اين گياه در گذشته نزديك به جاي
مواد پاك كننده ( تايد و صابون ) استفاده مي
كردند .
جنس
خاك:
خاك
منطقه شني ـ رسي و ph
آن بيش از 5/7 بوده و قليايي مي باشد . عمق
خاك در دامنه زياد و در ارتفاعات كم مي
باشد فرسايش آبي است و هنوز به صورت گالي
در نيامده و با كمترين عمليات آبخيز داري
قابل كنترل است .
لهجه
و زبان :
مردم آرادان بيشتر به زبان فارسي
دري صحبت مي كنند ولي در قسمتهاي مختلف شهر
مردماني يافت مي شوند كه در اثر مهاجرت به
اين شهر آمده اند و به زبان گيلكي و الكايي
صحبت مي كنند . در اين شهر محل مخصوصي در
قسمت شمال غربي ، كلاً به زبان گيلكي صحبت
مي كنند كه اصليت آنها از يكي از روستاهاي
فيروز كوه به نام رامه است .
|